Jestem z siebie bardzo dumna, najlepszy portret jaki mi wyszedł (*).

Dedykowany Kalinie Sz.

Dedykowany Zuzannie K.

selfi

oto wyjaśnienie nazwy (a w tym imienia!)

niby brzydkie, bo stoją auta, ale to lustrzane odbicie jest piękne!

moje największe dotychczasowe osiągnięcie w origami :'')

zlepka rysunków, które odróżniały się od swoich brzydkich sióstr choć w malutkim stopniu (specjalnie jakość tostera, na szczęście mina zażenowanej Statuy W. bdb widoczna! :D)

      Lucy urodziła się w Londynie, ale później wyjechała do Paryża na stałe. Mieszkała na obrzeżach stolicy. Cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród chłopców. W pewne wakacje wybrała się na spacer na pola z Alex'em. Był to jej znajomy. Pola przecina rzeczka Bièvre, która jest dopływem Sekwany. Lucy i Alex siedzieli na drewnianym mostku bez barierek, rozmawiając. W owym czasie polami spacerował także Edward, wiejski pijaczyna, któremu również podobała się panna Anderson. Gdy zobaczył ją w towarzystwie innego mężczyzny, a będąc w stanie upojenia alkoholowego - rzucił się na Alex'a z pięściami. Podczas walki pełnej nieskoordynowanych ruchów Edwarda, zdarzyło się nieszczęście. Lucy próbująca rozdzielić dwójkę, dostała łokciem Ed'a w szczękę. Tracąc równowagę spadła z mostku do wody, rozbijając sobie głowę o spory kamień. Wody Bièvre'u poniosły jej ciało aż po sam Paryż.
      Helena Bogen urodziła się w Amsterdamie, lecz w poszukiwaniu pracy wyjechała do Stanów. Zamieszkała w Nowym Yorku. Miała duszę artysty, więc dostała pracę w Muzeum Sztuki. Malowała też własne obrazy, które potem sprzedawała na różnych aukcjach. Pewnego dnia, gdy spacerowała w Central Parku, zobaczyła pewnego leżącego na trawniku mężczyznę. Wyglądał jak bezdomny, ale mogło mu się coś przecież stać. Podeszła więc do niego i lekko nim potrząsnęła. W jednej chwili wyprostował się siadając i robiąc wielki zamach ręką. Wbił nóż w klatkę piersiową Heleny.

To był wir (taka dziura). Woda tam spływała i wypadała pięć metrów dalej jako wodospad:

'Big Waterfall'

Jakiś dziwny ten filtr, jak tak teraz patrzę...

Tu jest woda, choć jej nie widać.

Pięknej pogody nie było, aczkolwiek uważam, że lepsze chmurzyska, niż upał 35*C...

Matko, tak bardzo bym chciała tam popływać! I żeby nie było wtedy ludzi.

Woda była ciepła, sprawdzałam! #potwierdzoneinfo

Akwarele

Powiem tak: Zuza mnie zainspirowała. Jak to przeczytasz to ma Ci być milutko, a nie źle: "czemu mi nic nie powiedziałaś o tym blogu?!". Nie powiem raczej, sama na niego trafisz :*
  Gdy byłam u niej w domu zobaczyłam taki jej śliczny obraz, który przedstawiał warga na tle księżyca. Obudziło to we mnie coś, co chciało namalować troszkę "mroczny" obraz. Oczywiście nie jest on tak mroczny jak obrazy Beksińskiego... W życiu bym czegoś takiego nie namalowała o.O
 W rzeczywistości lepiej widać kolorystykę, no ale jakość mojego telefonu... xd Jest duża różnica odcieni między prawymi a lewymi łapkami :)
  Pierwszy obraz z serii "Kot mordercy", tzn. że będzie ich więcej! :D "Kot mordercy", a jednak nazwa "Miażdżyciel malin" ;p

Akwarele

Kartka znów powyginana od wody!

Akwarele (tło), farby akrylowe (kwiaty).

       "Nowoczesna kompozycja" podobno.
        Kartka powyginana od wody, bo nie umiem tego ogarnąć.
        Wisi w ramie u dziadków :')

Płótno, farby: akrylowe, olejne (pręciki) i akwarelowe (tło).

Zaczęłam je malować w połowie wakacji, ale tak jak powyżej wyglądały dopiero w styczniu... ;p miałam dłuuuuugą przerwę w "nicnierobieniu".
Tło było robione akwarelami. Miało ono wyglądać całkiem inaczej: granatowo-morskie z paskami po czymśtam maskującym.